Lank vergane skepe in die kelders van die see...vaag onthoude grepies uit 'n baie ou verhaal

Vir almal wat in die geskiedenis van Suid Afrika belang stel...

Hier is vir julle MP3's afkomstig van langspeelplate uit die vroeë jare tagtig. Dit beeld die geskiedenis van Suid Afrika op 'n gedramatiseerde wyse uit vanaf Jan van Riebeeck to republiekwording. Daar is heelwat bekende Suid Afrikaanse akteurs se stemme gebruik om dit moontlik te maak. Ek kan nie sien dat dit iewers op die Internet beskikbaar is nie en om te verhoed dat dit verlore gaan of in die niet verdwyn kan op die volgende skakels kliek om daarna te gaan luister...dit is sowat 8 ure lank. Luister veral na die oorsake en voorbereiding vir die Groot Trek...daar is nogal baie ooreenstemmings met vandag.

Ons Lewende Geskiedenis
01 Die stigting van 'n Nedelandse volksplanting aan die Kaap
02 Die Franse Hugenote en Simon van der Stel
03 Die stryd teen Willem Adriaan van der Stel
04 Die eerste Britse besetting van die Kaap 1795
05 Die koms van die Britse setlaars en die betekenis daarvan
06 Die oorsake van die Groot Trek
07 Die voorbereiding vir die Groot Trek
08 Die moord op Retief
09 Die slag van Bloedrivier
10 Die wedervaringe van die trekgeselskap van Andries Hendrik Potgieter
11 Die slag van die wit Umfolozi en die anneksasie van Natal deur Engeland
12 Die ontdekking van diamante
13 Die uitbreek van die eerste vryheidsoorlog en die slag van Majuba
14 Die ontdekking van goud
15 Die ontstaan van politieke partye in Suid-Afrika (1902-1939)
16 Die daarstelling van die Republiek van Suid-Afrika

Soos 'n goed geoliede masjien

Ek dink nou al 'n geruime tyd daaraan om julle bietjie te wys hoe dinge hier in Australië gedoen word. Dit is alledaagse dinge soos hoe die vullis byvoorbeeld verwyder word wat soms anders werk as wat ons aan gewoond is. Daar word ook nie 'n groot kabaal opgeskop tydens die proses nie. Een trokbestuurder en een vullistrok is al wat nodig is om die strate se vullishouers sommer gou gou kaf te draf. Daar is so 'n meganiese arm aan die trok wat dan die asblik oplig en netjies in die agterkant van die vragmotor leegmaak. Jou asblik moet ook net reg staan anders slaan hulle dit sommer oor. Daar word ook nie dae oorgeslaan nie, geen rooster skuif aan vir vakansiedae nie. Somer en winter, reen en sneeu, vakansiedae of werksdae, elke Woensdag oggend is hul op hul pos hier by ons.

Wel, ek het daarin geslaag om vir julle hierdie kort video van die gedoente te bekom.



Nog 'n verskynsel wat mens hier baie sien is mos die mense wat hul eie petrol so ingooi. Aanvanklik het dit baie vreemd gelyk, maar nou kan mens jou nie eens indink dat dit ooit anders kon werk nie. As mens jou bande wil pomp, dan kies jy net die regte banddruk op die LCD skermpie en koppel die pyp, die masjien pomp dan self jou wiel op (of blaas dit af) tot die regte druk en "biep" as dit die regte druk bereik.

Nog iets wat baie verskillend werk is: hoe betaling met jou kredietkaart hier werk. Hierso gee jy nie jou kaart vir die verkoopspersoon nie, maar hy/sy gee vir jou die kredietkaartmasjientjie. Dan trek jy self jou kaart deur en tik jou pin in. Iets wat ek nogal van hou is hierdie selfbetaalpunte in Woolies. Vanoggend het ek vir my byvoorbeeld vitamine gekoop, maar ek wou ook $10 geld trek uit my rekening. Jy stap eenvoudig in die winkel in, kry dit wat jy wil hê van die rakke af. Dan loop jy na een van hierdie selfbetaal punte. Jy druk die "Begin" knoppie, "scan" die items self in, druk die "Betaal nou" knoppie, kies hoeveel ekstra geld jy wil trek, sleep jou kaart deur die gleuf en tik jou PIN in. Die ding spoeg dan jou strokie en jou geld uit en dan stap jy doodluiters uit die winkel....niemand lig eers 'n wenkbrou nie. Dis 'n baie handige manier om twee $5 note te kry vir busgeld...jy "cash out" net by die betaalpunt.

Selfde met die biblioteek: jy kies jou boeke, skandeer hulle in, plaas jou kaart op die glas en stap uit.

Ons naweek

Vanmiddag net voor ses toe ek van die bus afklim en hier in ons straat afstap huis toe, ruik die aandlug vars van die lentegeure. By een huis is 'n enorme struik wit blomme wat so vol blomme is dit lyk amper soos een groot troukoek. By 'n ander huis is daar plate Jasmyn blomme en hier en daar hang geurige seringboom bloeisels. Nog 'n week begin. Laasweek het ek nuwe Aussie vriende op die bus gemaak nadat ons mekaar nou al so lankal op die bus sien ons is al bykans familie.. Ek het ook 'n geselsie met 'n Koreaanse barista ("koffie sjef") begin aanknoop in die oggende terwyl ek vir die trein staan en wag. Haar naam is Esther, probeer gerus haar koffie.

Saterdagoggend het ek my sen weer basketbal oefening toe geneem by die Hills Sport Stadion naby Castle Towers. Hier is so 'n paar selfoon fotos.

Omdat die weer nou al baie lekker warm is (die seisoen het nogal vinnig gedraai), het ons besluit om 'n paar hot-dogs in 'n piekniekmandjie te pak en by Freshwater Strand bietjie gaan sit op die strand. Ek het so honderd meter of wat in die see gaan snorkel en toe maar weer uitgeklim, siende dat daar nou nie juis visse is om oor huistoe te skryf nie. Nogtans was daar heelwat mense op die strand soos julle in die volgende foto kan sien.

Saterdagaand het ons weer bietjie ekstra dik "Rump" steak op die ou gas vuurtjie gegooi en Sondag het ons by die Muogamarra natuurreservaat gaan stap.

Wat dink julle van die fotos wat ek van die Waratah blom geneem het. Dit is mos New South Wales se "nasionale" blom en ook die kenteken van die gelyknamige rugbyspan.

Daar is ook soeen plek waar mens ietwat van 'n uitsig oor die Hawkesbury rivier het.

Hier is 'n foto van 'n miernes in 'n boom. 'n Mier boomhuis, of is dit nou 'n boom miershoop?

Dan wil ek julle ook bekendstel aan ons vriende vanaf Spanje. Hulle het hulle ook nou permanent hier in Aus kom vestig. Gaan lees bietjie Carina se blog by sonrisa.blogspot.com.

Ysskaats

Ek en die kinders is Vrydagaand bietjie na die Sydney Ice Arena hier naby ons in Baulkham Hills. (Dit is feitlik by Hillsong.) Ek belowe my seun nou al 'n geruime tyd dat ons sal gaan.

Dit was die eerste keer wat ek my ysskaatse in Australië gebruik het. Die sessie het so 19h30 begin en het geloop tot 22h30. Daar was heelwat minder mense op die baan as wat ek gewoond is vir 'n Vrydagaand. Ek het op skool sommige jare meer as 100 keer per jaar by Sterland gaan skaats...was so bietjie verslaaf daaraan. Later jare het ek veral baie by die Kolonnade winkelsentrum gaan skaats.

My seun het goed reggekom, dit was ook sy eerste keer hier in Oz. My pops moes ek so bietjie help, want sy het aanvanklik op die ys rondgetrippel, maar na so 'n paar rondtes kon sy die skaatse beter stilhou en het toe makliker beweeg sonder om te wil val terwyl ek haar hand vasgehou het. Mens moet jou ook nie te gereëld probeer vorentoe maak nie, want dan verloor jy makliker jou balans. Die "trick" is om afwisselend jou gewig valledig tussen jou twee bene te verplaas en dan met die ander voet wat nie die gewig dra nie jouself vorentoe te stoot. Mens moet eerstens konsentreer om jou skaatse so regop moontlik te hou, want die skaatse vang 'n baie dun lagie gesmelte ys onder die skaats se lem vas en laat jou makliker vorentoe beweeg. Jy moet ook so bietjie vorentoe buk, want dan val jy moeiliker agteroor en jy kan ook makliker jou balans hou. Mens kan selfs skaats deur glad nie jou voete eens op te lig nie, maar eenvoudig die skaatslemme effens na buite te druk of jou bene met so 'n golfbeweging heen en weer te beweeg.

Daar was so 'n paar kolligte en laser ligte. Die musiek was nie buitensporig hard nie en daar was ook nie spesifieke spoedskaats sessies nie.

Die prys is so om en by dieselfde as vir 'n fliek hier in Oz en dit sluit skaatse in.

Hier is so 'n paar ge-"blurde" fotos wat ek met my selfoon kameras langs en op die ys geneem het.

Vanaf Bathurst verby Mt Tomah en terug huis toe via Kurrajong

Met ons terugreis huis toe het ek besluit om die alternatiewe roete deur die Blue Mountains te neem. Normaalweg ry mens met die Great Western Highway via Lithgow en Katoomba, maar mens kan ook die "Bells Line Of Rd" roete neem. Die pad wyk dan uit vanaf Lithgow in 'n oostelike rigting en gaan dan onder andere verby die "Zig Zag Railway".

Hier onder kan julle die "Walls lookout" sien wat ons langs die pad teegekom het. Glo my, dit is baie hoër as wat dit lyk.

Vanaf Lithgow ry mens hoofsaaklik op die nek van die berge, tot by Mt Tomah, op 'n hoogte van 960 meter, vanwaar die pad geleidelik afdaal via vrugteboorde na die voet van die Blou Berge. Waar ons bly in Castle Hill is die hoogte bo seevlak sowat 140 meter.

Mens ry deur talle kleiner dorpies soos Berambing, Bilpin (sien ook hier),

Ons het langs die pad veral appel vrugteboorde teëgekom wat geheel en al onder seile toegespan was. In die volgende satelliet foto kan mens dit ook as sulke wit grys gedeeltes langs die pad herken.

By Kurrajong Heights begin die pad (amper soos by Kloofnek in die Kaap) met baie meer kronkels al hoe steiler langs die berge afbeweeg. Hierso begin mens dan nou al hoe meer woonhuise langs die pad sien en die plek laat my nogal aan Hartbeespoortdam dink, seker ook omdat mens so baie "bikeys" langs die pad op hul Harleys teekom. Hulle stop dan in groot groepe by die winkeltjies langs die pad.

Hieronder kan julle dieselfde pad sien soos gesien in 'n noordelike rigting.

Nadat mens uit die berge is, is die eerste groot "voorstad" van Sydney wat jy teëkom Richmond, waarna Windsor volg en dan is jy in die Hills waar ons bly. Ons is dus net 'n hanetreetjie van so 50 km vanaf die Blue Mountains. Vir my is hierdie roete baie mooier omdat daar baie meer groen velde en vrugteboorde is, wat dit baie minder vervelend as die alewig beboste omgewing via Katoomba maak.

Hierdie was dan nou die pad huistoe, maar laat ek julle nou eers bietjie wys hoe dit by die
Mt Tomah botaniese tuine aan die bopunt van hierdie pad lyk...

Ons probeer om altyd by die botaniese tuine 'n draai te maak. Die Mt Tomah botaniese tuine herinner so bietjie aan Kirstenbosch in die Kaap, met baie soortgelyke blomme. Hierdie word as die "koue klimaat" afdeling van die Sydney Royal Botanical Gardens gesien en bevat baie plante wat in sulke koeler mediterreense streke voorkom van regoor die Suidelike halfrond.

Hier is die posisie op die kaart.

Ek het so 'n paar baie mooi blomme, waaronder die Protea en die Aalwyn afgeneem.

Hier is nog 'n sonhorlosie - die tyd is nogal heel akkuraat.

Teen die berg af is daar 'n magdom paadjies wat deur die aangeplante woude, uitgelegde tuine en stroompies loop.

Ek het die volgende blom nogal uitsonderlik mooi gevind.

Daar is 'n hele paar bome in hierdie tuine wat hulle reken al meer as 200 jaar hier staan.

Ons het ook deur die reënwoud gaan stap wat na 'n ene Lady Fairfax vernoem is gaan stap.

Ek kon reg binne in hierdie boom gaan staan.

Hier is albei van ons binne in die boom.

So 'n paar bobejaantoue wat ou Tarzan sy moses sal laat teëkom - maar hier is geen teken van enige bobejane nie.

So 'n paar bome in 'n netjiese kring.

'n Paar kelkie blomme, lyk amper soos 'n bruid se versiering.

'n Werkerby besig om nektar te versamel.

Die uitsig vanaf die restaurant, waarvan die pryse so ietwat goedkoper is as by die Scenic Skyway in Katoomba. Kliek daarop om te vergroot.

Gaan kyk gerus na hierdie volle panorama foto deur na hierdie skakel te gaan.

Ek het 'n varsgebakte hoenderpastei met 'n Italiaanse brand-sous geëet, was regtig baie lekker gewees.

Dit was dan nou die tog oor die Blou Berge vanf Sydney via Katoomba, Lithgow tot by Bathurst en Orange en toe weer terug via Kurrajong, Richmond en Windsor.

Oppad na die dorpie Orange

Ons het besluit om die omgewing vanaf Bathurst tot by die dorp Orange bietjie te besigtig. Langs die pad kom mens plek plek, soos in baie landbougemeenskappe, padstalletjies teë.
Een so 'n plek was die "Beekeeper's Inn". Een boerdery wat hier nogal goed doen is byeboerdery, of "Apiaries" soos dit ook bekend staan. Daar is 'n groot verskeidenheid soorte heuning on van te kies en te keur, verskillende kleure en geure. Sommige heuning is rooi, sommige geel, sommige oranje, sommige vorm sandsuiker ander nie, sommige soorte het 'n skerp smaak, an ander het 'n minder skerp smaak - alles hang af van die omgwing en die soorte bome en blomme.

Daar is ook binne in die winkeltjie 'n lewendige byekorf. Mens kan die bye sien wemel en werskaf.

Ek het vir ons die lekkerste heuning hier gekoop. Sulke dik, taai, toffierige heuning met die lekkerste smaak, sonder die effense skerp smaak wat heuning normaalweg het.

Binne in die winkeltjie is daar ook allerhande goeters uit die jare toet. Soos hierdie grammofoon...

Daar was ook oral fotos op van hoe die skape geskeer is en die goud gemyn is.

Hier is 'n outydse mikroskoop.

Dit is soort van 'n pioniersmuseum, hier is byvoorbeeld 'n ou baba-cot.

En natuurlik allerhande outydse botteltjies en goetertjies, wat my vrou se aandag getrek het.

Hiervandaan is ons deur die dorpie "LuckNow", wat ons amper mis sou gery het as dit nie was dat ek langs die pad wou stop om 'n foto te neem nie.

Gaan kyk gerus na hierdie panorama van naderby.

Dit gee julle meer van 'n idee hoe die wêreld hierlangs lyk.

Hierdie hele geweste was (soos Pelgrimsrus en Baberton in Suid Afrika) deel van die goudvelde in NSW. Baie van hierdie dorpe het oornag opgespring toe goud hier ontdek is en toe weer net so vinnig leeggeloop na verloop van hare toe al die erts uitgegrawe is. Lees bietjie die onderstaande storie.

Hierna het ons toe in Orange aangekom, wat amper meer van 'n stad as 'n dorpie is. Dit is 'n heelwat groter dorp as die ander dorpe wat ons teegekom het, met baie mooi moderne huise na die westelike deel van die dorp.

Hier is so 'n paar fotos geneem in Orange. Ons het sommer daar voor die stadsbiblioteek 'n lekker koffie en plaatkoekies/"crumpets" met plaas heuning gesit en eet.

Die biblioteek.

Daarna is ons na Orange se botaniese tuine.

Hier is 'n lewensgroot sonhorlosie...

Dit was toe so om en by 2 uur.

Soos wat die son na die noordelike halfrond beweeg in die winter en weer terug, moet 'n mens op verskillende plekke staan om die skaduwee op die regte plek te gooi.

Weer terug in Orange het ek gou by Harvey Norman vir my selfoon lugtyd gaan koop.

(Na al die gesukkel om my selfoonkontrakte gestop te kry in SA, kry hulle my nie sommer om weer myself vas te teken in selfoonkontrakte nie).

Hierna het ons besluit om weer plaas-waarts terug te keer om 'n vleisie te gaan braai. Ek dink hierdie omgewing is prentjie mooi in die somer...kyk net die natuurlike "arch" wat hierdie bome maak.

Natuurlik was daar nog baie skape langs die pad...

Die foto hieronder het nogal my aandag getrek met die ou geroeste plaashek.

Volgende keer vertel ek verder.